TARTESSOS ONLINE
The taste of Andalusia


DE GESCHIEDENIS VAN ANDALUSIË


De oorsprong van de beschaving van het zuiden van Spanje  

Sinds de eerste bronstijd, in het derde millennium voor Christus was het land gelegen tussen twee gebieden en twee continenten de favoriete bestemming van verschillende volken en beschavingen. Het oude Koninkrijk TARTESSOS werd opgericht in het zuiden van Spanje in de 11e eeuw voor Christus onder invloed van de Feniciërs en de Grieken. In dit tijdperk werd de oudste stad van het westen, Cadiz, gesticht. Landbouw, veeteelt, mijnbouw en de productie van zilver en brons waren bij voorkeur activiteiten van deze cultuur van handelaren. Zij waren de Turditanen en Iberische volken. In die tijd zetten de Carthagenen ook hun eigen nederzettingen op in deze regio.

Het Romeinse Rijk 

In de 3e eeuw voor Christus eindigde de soevereiniteit van de Carthagenen De Romijnen stichten na hun overwinningen in de Fenisische oorlogen de provincie Bética en domineerden deze provincie tijdens de volgende 700 jaar. Andalusië voorzag het Romeinse Rijk van voedsel, olijfolie, wijn en metalen. De filosoof Seneca en de twee eerste keizers geboren buiten Rome kwamen uit Italica (tegenwoordig de provincie Sevilla) Hun namen waren Trajanus en Hadrianus. De eerste gaf zijn naam aan de beroemde wijk Triana in Sevilla. Vanaf de 3e eeuw vC waren de Romeinen meer gericht op het Oosten (Constantinopel)

Tijdperk Visigot 

Na de val van het Romeinse Rijk arriveerden de Vandalen. Ze kwamen uit het noorden van Duitsland. In tegenstelling tot de latere moslims waren zij de eersten die de basis stelden voor de huidige naam Andalusië. Ze gaven deze regio de naam Vandalucía. De Duitse hegemonie duurde echter niet lang. De Visigoten onder leiding van hun koning Arlic III veroverden het land van de Vandalen en vestigden zich op het Iberisch schiereiland. 

 

Al Andalus en de verovering door de Moren

Aan het begin van de 8e eeuw staken de Arabieren de straat van Gibraltar over en veroverden ze in korte tijd het Iberisch schiereiland. Het onafhankelijke Emiraat Al-Andalus en later het kalifaat van Cordoba werden gesticht, De dynastie van de Umayad begon en daarmee de Arabische cultuur in Andalusië. Cordoba werd het centrum en  een smeltkroes van verschillende culturen en religies, handel, wetenschap, vakmanschap en kunstervaring waren booming in die dagen. Vanaf het jaar 1031 werd het kalifaat verdeeld in kleine islamitische koninkrijken. De Almoraviden en de Almohad (Berberstammen) hadden al-Andalus tot de 13e eeuw in handen. In de 13e eeuw begint de herovering van het land op de Moren door de christenen. Na de herovering van Cordoba (1236) en Sevilla (1248) regeert de islamitische dynastie Nasrid nog steeds tweeënhalve eeuw in Granada. De laatste Moorse koning, Boabdil, overhandigde de sleutels van Granada aan de katholieke koningin Isabel en koning Fernando en neemt daarna zijn toevlucht in de Alpujarra's.

Andalusië en Spanje na de ontdekking van Amerika 

De crisis in de 18e eeuw begint met de Spaanse Successieoorlog. Tijdens deze oorlog viel Engeland Spanje aan en veroverde Gibraltar. Het hof van koning Filips V, de eerste koning van de dynastie van de Bourbons werd opgericht en regeerde enkele jaren vanuit Sevilla. In het midden van deze eeuw ontstonden de eerste ideeën van de "verlichting", Cadiz verloor zijn hegemonie in de handel met West-Indië en Andalusië leed onder de gevolgen van de Napoleontische oorlogen die het hele continent geteisterd hadden. Het Spaanse koloniale rijk brokkelt af als de strijd voor de troonopvolging weer oplaait in de Carlistische oorlogen. In het midden van de 18de eeuw ontstaat er een sociale opstand welke leidde tot de liberale revolutie. Na twee jaar regering van de Eerste Republiek, werd de monarchie hersteld. Aan het einde van de 19e eeuw vond de boerenopstand plaats en keerde de opstand in Andalusië terug. De oorlog met de Verenigde Staten van Amerika maakt een einde aan het koloniale rijk. De Spaanse kroon verliest Cuba, Puerto Rico en de Filippijnen.

Twintigste eeuw tot heden

In de eerste helft van de 20e eeuw is Spanje nog steeds een agrarisch land. Gedurende deze tijd was het land betrokken bij sociale opstanden en interne conflicten. De dictatuur van Primo de Rivera werd gevolgd door de Tweede Republiek. Waar twee wereldoorlogen Primo de Rivera niet raakten, kon hij een burgeroorlog (1936-1939) tussen de communisten en socialisten en de nationalisten onder leiding van generaal Francisco Franco niet vermijden. Na het winnen van de burgeroorlog in 1939 nam Franco (El Generalissimo) de macht in Spanje over en regeerde als een dictator tot zijn dood in 1975. Voor zijn dood riep Franco Juan Carlos I uit tot koning van Spanje en na de dood van Franco werd de democratie in Spanje hersteld. Het nieuwe tijdperk bood veel nieuwe mogelijkheden voor de Spaanse regio's. Andalusië verkrijgt de rechten van een autonome regio na een referendum gehouden op 28 februari 1982. Sociaal en economisch zijn de regio's  booming in de jaren zestig en zeventig. In de zuidelijke regio's komt dit vooral als gevolg van de grote toename van het toerisme. De toetreding van Spanje tot de Europese Unie brengt ook veel nieuwe perspectieven met zich mee, vooral op het gebied van de landbouw. In 2014 volgt Felipe VI zijn vader Juan Carlos I op als koning van Spanje.

Pictures from left to right: 1 - Tartessos Treasure, 2 - Baelo Claudia Roman Ruins, 3 - Muslim Palace Alhambra, 4 - Muslim Palace Alcazar, 5 - Vessels arriving to Sevilla from the West-Indies, 6 - King Felipe VI